Od dawna jesteśmy przyzwyczajeni do codziennego słuchania o COVID-19 (i słusznie), o problemach z oddychaniem, które może powodować, aż do niesławnych zgonów.

Chociaż najczęstsze problemy dotyczą głównie gorączki, kaszlu i trudności w oddychaniu, jest jeden aspekt, o którym niewiele się mówi, ale który jest przedmiotem wielu badań: deficyty poznawcze.

W rzeczywistości obecność anosmii (utraty węchu) i ageuzji (utraty smaku) skupiła uwagę na możliwość, że choroba bezpośrednio lub pośrednio wpływa również na ośrodkowy układ nerwowy.


Biorąc pod uwagę, jak już wspomniano,ważna obecność badań oceniających obecność deficytów poznawczych u osób dotkniętych COVID-19grupa naukowców dokonała przeglądu aktualnego piśmiennictwa na ten temat w celu podsumowania najistotniejszych obecnie dostępnych danych[2].

Co się pojawiło?

Choć z wieloma ograniczeniami związanymi z heterogenicznością dotychczas przeprowadzonych badań (np. różnice w zastosowanych testach poznawczych, zróżnicowanie próbek pod kątem cech klinicznych…), we wspomnianym przeglądu[2] zgłaszane są interesujące dane:

  • Odsetek pacjentów z upośledzeniami również na poziomie poznawczym byłby bardzo spójny, przy czym odsetek ten wahałby się (na podstawie przeprowadzonych badań) od minimum 15% do maksimum 80%.
  • Najczęstsze deficyty dotyczyłyby sfery uważno-wykonawczej, ale zdarzają się również badania, w których ujawnia się ewentualna obecność deficytów mnemonicznych, językowych i wizualno-przestrzennych.
  • Zgodnie z wcześniej istniejącymi danymi literaturowymi[1], na potrzeby globalnego przesiewowego badania poznawczego, nawet dla pacjentów z COVID-19 MoCA byłby bardziej czuły niż MMSE.
  • W obecności COVID-19 (nawet przy łagodnych objawach) prawdopodobieństwo wystąpienia deficytów poznawczych wzrosłoby 18-krotnie.
  • Nawet po 6 miesiącach leczenia z COVID-19 około 21% pacjentów nadal wykazywałoby deficyty poznawcze.

Ale jak wszystkie te deficyty są możliwe?

W podsumowaniu badania naukowcy wymieniają cztery możliwe mechanizmy:

  1. Wirus może dotrzeć do OUN pośrednio przez barierę krew-mózg i/lub bezpośrednio poprzez transmisję aksonów przez neurony węchowe; doprowadziłoby to do uszkodzenia neuronów i zapalenia mózgu
  1. Uszkodzenia naczyń krwionośnych mózgu i koagulopatie, które powodują udary niedokrwienne lub krwotoczne
  1. Nadmierne ogólnoustrojowe reakcje zapalne, „burza cytokinowa” i dysfunkcja narządów obwodowych wpływająca na mózg
  1. Globalne niedokrwienie wtórne do niewydolności oddechowej, leczenia oddechowego i tzw. zespołu ostrej niewydolności oddechowej

wnioski

COVID-19 należy traktować poważnie również ze względu na możliwe deficyty poznawcze, jakie może powodować, przede wszystkim dlatego, że pojawiają się one bardzo często i dotyczyłyby również osób, które miały postacie choroby o łagodnych objawach, mając również na uwadze wysoką trwałość wspomnianych wcześniej kompromisów neuropsychologicznych.

MOŻESZ BYĆ ZAINTERESOWANYM TAKŻE TYM:

REFERENCJE

Zacznij pisać i naciśnij Enter, aby wyszukać

błąd: Zawartość jest chroniona !!